ટૂંકી વાત: પિસ્તા સ્ટોરી
રાત્રે જમ્યા પછી એક વાડકીમાં પિસ્તા લઈને ખાવા બેઠો. હા, ખ્યાલ છે રાત કરતા સવારે ડ્રાયફુટ ખાવું સારું. પણ ચાલે શરીરને આઈડિયા આવી ગયો છે કે અત્યારે રાત દિવસ સરખા જ છે. જમીને સહેજ લંબાઈને મુખવાસની જગ્યાએ પિસ્તા આરોગવા બેઠો, પેટને સહેજ દબાવ્યું ટેબલની જેમ સમથળ કર્યું અને પિસ્તા ભરેલી વાડકીની ગોઠવણ કરી. જીમમાં ન જવા છતાંય પેટ એટલું બધુંય નથી વધી ગયું કે પિસ્તાની વાડકી ગબડી પડે. બંધ થયેલા થિયેટર પછી માઈક્રોકન્ટેન્ટમેન્ટ ઝોનમાં કોઈ મુવી જોવાતું હોય એમ મોબાઇલની ગોઠવણ કરી. એક બાજુ પ્રાઈમ ફોક્સ મુવી અને બીજું બાજુ વઘારેલી ધાણીની જગ્યાએ ખારા પિસ્તા (જે હોય એનાથી ચલાવું પડે ભાઈ). આંખોને બીજા કામે લગાડીતી, હાથ પોતાના કામે લાગ્યા તા, જીભ, મોં અને પેટની તો ડિમાન્ડ હતી એટલે એ તો પહેલેથી જ કાર્યરત હતા. પાંચ મિનિટ તો પ્રોસેસ સરળ રહી પછી એક ભૂલ થઈ એવું લાગ્યું. ફોતરાં આજ વાડકીમાં ન'તા નાખવાના યાર. હવે જેટલીવાર હાથ નાખીએ એટલી વાર ફોતરાં જ હાથમાં આવે. ચાર પાંચ પ્રયત્ન પછી એક પિસ્તુ (એકવચન આજ થતું હશે નહિ!) હાથમાં આવ્યું, પણ ઓછા બોલું લાગ્યું એનું મોં બંધ હતું, જાણે અડધી રાતે કોઈને ઊંઘમાંથી જગાડ્યું હોય અને ઝીણી આંખે જોતું હોય એટલી જ પાતળી જગ્યા. જાણે કહેતું હોય કે પ્રભુ દ્વાર ઉઘાડો. આપડે પાછા હોંશિયાર...સોશિયલ મીડિયા પર જોયેલો એક વિડીયો યાદ આવ્યો જેમાં શીખવ્યું તું કે પાર્શિયલ લોક થયેલા પિસ્તાને ફોલેલા પિસ્તાના ફોતરાંથી કેમ કરી અનલોક કરવું (યાદ આવ્યું ને). કદાચ આઈફોન ના ખુલે પણ આ તો પિસ્તુ છે, ખુલશે જ એ આશા સાથે વાડકીમાં ફોતરાં માટે હાથ નાખ્યો. ત્રણ વખત પ્રયત્ન કર્યો અને ત્રણેય વખત ફોતરાંની જગ્યાએ બચેલા ત્રણ પિસ્તા જ વારાફરતી હાથમાં આવ્યા. દરેક પિસ્તુ જાણે કહેતું હોય કે દોસ્ત, દરેક વખતે આપડે ધારીએ એવું ના પણ થાય, કદીક જે જોઈએ એનાથી ઉલટું જ મળે. ક્યારેક પિસ્તાની શોધમાં ફોતરાં મળેને ક્યારેક ફોતરાં માંગીએ તો પિસ્તા મળે. ત્રણ પિસ્તાને બાજુમાં મૂકી વાત લખવાનું મન થયું...ચાલો ફોતરાં નાખી આવું...સહેજ ચાલવાથી પેટ જે ઓછું થાય...પાછી વાડકી પણ આપડે જ ધોવાની છેને...બોલો!
- નિશાંક મોદી
No comments:
Post a Comment